وقتی مردم به ستوه آمده ایران بپاخاستند و به‌صورت غیرمنتظره و بی‌سابقه‌ای به خیابان آمدند تا پس از سال‌ها رنج و بیدادگری و دروغ و غارت ثروت‌های مادی و معنوی توسط اقلیت اشغالگر حق و حقوق خود را بستانند و آزادی کشورشان را فریاد بزنند، از پیر و جوان، زن و مرد وارد میدان شدند و با احترام و به‌طور مسالمت‌آمیز آمدند. برخی خانوادگی آمدند، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها به همراه نوه‌هایشان حضور یافتند.

با فراخوان روزهای ۱۸ و ۱۹ دیگر فقط عده‌ای خاص نیامدند، اکثریت مردم ایران آمدند و جهان متحیر شد. هیچ‌کس انتظار چنین حضوری را نداشت. همه غافلگیر شده بودند. مردم غیور و شجاع با رعایت آداب و احترام که نشانه فرهنگ زیبای ایرانی بود همصدا و همگام حضور یافتند و این برای اقلیت اشغالگر بسیار سنگین و غیرقابل باور بود.

حکومت اشغالگر با تمام توان و با بدترین رفتار غیرانسانی وارد عمل شدند. برای توجیه خشونت و سرکوب طبق روال سال‌های قبل در مقابله با اعتراضات به‌حق مردم، دست به تخریب اموال عمومی و شخصی مردم زدند. مساجد و حسینیه‌ها را به آتش کشیدند. حتی به برخی مأموران حکومتی هم حمله کردند تا زمینه مشروعیت سرکوب وحشیانه را کسب کنند و این عملیات زشت و ناجوانمردانه را با دستور مستقیم مقامات ارشد انجام دادند.

نکته مهم و تلخ واکنش جهانیان و حکومت‌های غربی به‌خصوص آمریکا و اسرائیل بود. ترامپ صراحتاً اعلام کرده بود اگر معترضین کشته شوند وارد عمل می‌شوند. ایلان ماسک از اینترنت سراسری و آزاد مشابه آنچه در اوکراین اجرا کرد سخن گفت و نتانیاهو بارها گفته بود آسمان ایران در دست ماست. اما بار دیگر جهان تقابل سیاست و انسانیت را دید و صفحه‌ای از ننگ و شرمساری در تاریخ از خود به‌جای گذاشت.

نیازی به بیان وعده‌های کذب و بی‌عمل نبود. مردم ایران شجاعانه ایستادند، بسیاری کشته و مجروح و بازداشت شدند و خانواده‌ها و یک ملت غیور سوگوار شدند اما ناامید و خسته نشدند و همچون آتش زیر خاکستر شعله‌ور خواهند شد. از همه مهم‌تر اشراف اطلاعاتی اسرائیل در ایران بود که توانایی انجام بسیاری موارد را داشت و می‌توانست جلوی کشتار بی‌سابقه و وحشیانه را تا حدودی بگیرد.

منابع اطلاعاتی آن‌ها از مراکز سرکوب و بازداشتگاه‌ها کاملاً آگاه بودند و حتی توانایی جلوگیری از پرواز پهپادهای سپاه که مکان‌های معترضین را شناسایی می‌کردند و هجوم می‌بردند را داشتند. اکنون پیام می‌دهند که مردم ایران ناامید نباشند. دیگر نیازی به پیام شماها نداریم؛ ما با تکیه و امید به یاری پروردگار یکتا می‌جنگیم و این جرثومه فساد را از بین می‌بریم.

برای ما انسانیت مهم‌تر از سیاست است. شاید شما هم به دنبال مشروعیت برای حمله به ایران هستید اما موضوع مهم‌تر آنکه در تاریخ خواهند نوشت که مردمی بی‌سلاح در مقابل دشمنان سر تا پا مسلح در نبردی نابرابر قرار گرفتند و عده‌ای وعده همراهی دادند و در سخت‌ترین لحظات مردم و جوانان را تنها گذاشتند. اعتماد و باور عده‌ای از مردم ایران به حرف‌های شما شکسته شد.

اگر از این پس هم بخواهید کاری کنید دیگر دیر است؛ چرا که جوانان بسیاری ناجوانمردانه به قتل رسیدند و کسی نمی‌تواند آن‌ها را زنده کند. جوان‌هایی که شوق زندگی در دنیایی آزاد را داشتند اما در خاک و خون غلطیدند. هنوز هم فریادهای جانسوز دختران و پسران غیور ایرانی از بازداشتگاه‌های اهریمنان به گوش می‌رسد. وای بر دنیای سیاست که انسانیت را فدای منافع زودگذر خود کرد.