قدرت و تسلط تروریست ها در دی ۱۴۰۴
حکومت با آب و تاب فراوان کشتار بیگناهان را به گردن تروریستهای آدمکش خارجی انداخته و خود را بیگناه میداند. وزیر دفاع از مصرف مواد مخدر و روانگردان توسط تروریستهای آدمکش گفته است. لاریجانی از ورود تروریستهای مسلح به کشور سخن راند و صدا و سیما هم طبق معمول بهطور گسترده از تروریستهایی میگوید که علاوه بر آتش زدن و تخریب اموال عمومی و شخصی مردم، دست به کشتار وحشیانه مردم زدهاند.
نکته جالب این است که این تروریستها آنچنان بر نقاط حساس کشور مسلط بودند که بسیار عجیب است. تروریستها این قدرت را داشتند که به ادارات برق دستور دهند هنگام کشتار مردم برق مناطقی را قطع کنند. آنها توانستند قبل از آغاز کشتار وحشیانه اقدام به قطع کامل اینترنت سراسری نمایند. تروریستهای وحشی حتی از داخل آمبولانس و پشتبامها توانستند مردم را به رگبار ببندند. آنها آنقدر مسلط بودند که میتوانستند داخل بیمارستانها و مراکز درمانی شوند و مجروحان را با خود ببرند و یا تیر خلاص بزنند.
تروریستها با سلاحهای سازمانی سپاه و بسیج به قتلعام و جنایت دست زدند. تروریستها حتی میتوانستند از واحدهای شهرداری استفاده کنند و با ماشینهای ون و اتوبوس شهری گروهی وارد هر منطقهای گردند. حتی تروریستها آزادانه بر ماشینهای زرهی و به سلاحهای دوشکا و تیربار در خیابانها مانور دهند و «لبیک یا خامنهای» بگویند و تیراندازی نمایند.
بله، این همه جانباخته که آمار آن از یکصد هزار تن فراتر رفت توسط چه تعداد تروریست خارجی کشته شدند؟ و اصولاً دستگاههای امنیتی و انتظامی چقدر نابینا و گنگ بودند که ورود و حضور این همه تروریست را متوجه نشدند؟ و مهمتر اینکه این تروریستها مکان اسکان و تغذیه و پشتیبانیشان کجا و چگونه بود؟ و از کدام پایگاهها برای آنها مهمات و تیر جنگی میرساندند؟
واقعاً تروریستهایی که حتی پهپادها در کوچه و پسکوچههای شهرها رصد میکردند و آمار مردم معترض را ارسال مینمودند چقدر قویتر و زبدهتر از سربازان گمنام و مسئولین و مأمورین امنیتی بودند که برای سرپوشی بر فقر و گرانی و بدبختی مردم دائم میگفتند، «عوضش امنیت داریم». همین تروریستها در روز راهپیمایی حکومتی کاری نکردند و به هیچیک از حامیان و چاپلوسان حکومت جهل و جنایت شلیک نکردند.
البته مردم ایران کاملاً تروریستها و قاتلان را میشناسند و مورد مجازات سخت قرار خواهند داد. بدبخت آن دسته از نیروهای سرکوب که خود را ایرانی میدانند که خدا میداند چه سرنوشتی در انتظارشان خواهد بود.