اکنون در عصری زندگی میکنیم که براحتی و با سرعت کسب اطلاعات و تبادل و ارسال اخبار جهان مقدور است. از طرفی نسلی اینک برای رسیدن به حق و خواسته هایش تلاش میکنند که بهترین تحلیل ها را غالب هستند. رهبر اقلیت غارتگر که این زمان را با دهه شصت اشتباه گرفته است و توهم چند دهه قبل که با هر فریب و نیرنگی میتوانند با سر و صداهای فراوان در منابر و رادیو تلویزیون دست نشانده شان را بفریبند، هنوز در مخیله خود دارد. شاید هم تعمدا چنین خطاهایی انجام میدهد.

وی دو فرمان برای کشتار صادر کرد. یکی در دی ماه ۱۴۰۴ برای قتل عام مردم و جوانان و یکی هم در بهمن برای نابودی نیروهای سرکوبگر تحت امرش که هم عجیب و هم قابل تصور بود. در دی ماه قبل از فراخوان ۱۸ و ۱۹ دستور قتل عام مردم را با این جمله در سخنرانی اش صادر کرد. او گفت اغتشاش گر را باید به جای خود نشاند و البته تعداد و محدوده قتل عام را هم در همان سخنرانی گفت، این انقلاب حاصل یکصد هزار شهید است. طبق سابقه سراسر از دروغ و دورویی و فریب این جماعت کاملا مشخص بود که تعداد و آمار مردمی که باید کشته میشدند را به سپاه و بسیج و نیروی سرکوبگر تحت امرش اعلام کرد. از طرفی سران قوا و لاریجانی ها هم با این نقشه وارد عمل شدند که مردم را ابتدا تهدید کنند و سپس در صورت حضور در خیابان ها قتل عام کنند.

همینگونه بود که پیامکی از سوی دستگاههای امنیتی برای مردم ارسال شد که در آن آمده بود، خانواده ها مراقب فرزندان خود باشند و دشمن نقشه دارد تا کشته سازی کند و با توجه به دستور برخورد با قاطعیت مسئولین باید مراقب باشند.

عجب؛ این همه اطلاعات دقیق از نیت و قصد دشمن فرضی داشته اند و حتی میدانستند که نیروهای دشمن وارد کشور شدند و میخواهند عملیات کشتار راه بیندازند، اما دستگاه های امنیتی و اطلاعاتی و انتظامی کاری نکردند. چطور از قصد و نیت دشمن باخبر بودند؟ اما از ورود نیروهای دشمن با سلاح های جنگی بی اطلاع بوده اند. البته که تروریست ها مشخص هستند و تمامی گلوله های شلیک شده از سلاح های سازمانی سپاه و بسیج و یگان ویژه بوده است. البته رسوایی امنیتی و دروغ های بزرگ و وقیحانه دستگاه های اطلاعاتی و صدا و سیما حتی برای دانش آموزان و برخی اقشار مذهبی و پیران کاملا واضح است.

اما در مورد قتل عام دوم در سخنرانی خامنه ای به این موضوع اشاره شده است که دشمن نیروهایش را در آنسوی مرزها آموزش داده و با سلاح های جنگی وارد ایران نمود و آنها مردم را جلو می انداختند و خودشان با اسلحه شلیک میکردند.

البته که این قصه طنز تلخ و تمسخر خودشان نمیتوان نام دیگری بر آن نهاد که توهم و حیله گری وقیحانه را نشان میدهد. اما موضوع مهم این سخنرانی آخر خامنه ای موجب شد تعدادی از نیروهای سرکوبگر داخلی به تردید بیافتند و با شکل های مختلف از ادامه حضور در سرکوب مردم منصرف شوند چون خودشان واقف هستند که افرادی که مردم را به رگبار می بستند همین بسیج و سپاه بوده اند و گروه هایی از حشدالشعبی و لبنان و حماس و… که البته این وحشیگران خارجی از روی غضب و کینه به ایرانیان شلیک میکردند و جدیدا هم فاش شده است که نیروهای امنیتی و سرکوبگر حکومت بشار اسد به ایران آورده شدند تا در کنار برادران حشدالشعبی و حماس و دیگر جنایت کاران داخلی و خارجی بر علیه مردم و جوانان غیور ایران دست به جنایت وحشیانه بزنند و آنچه صدام آرزو داشت که روزی نیروهای عراقی در شهرهای ایران رژه بروند و بر مردم ایران مسلط شوند را برآورده کردند. البته صدام آرزویش را به گور برد اما همشهریان و دوستان او چنین خواسته ای را برآورده کردند.

خامنه ای بی آنکه بفهمد و بداند دستور ریزش نیروها و کشتار خودی ها و سرکوبگران را صادر کرد. این هم باید دانست از یک رهبر منزوی و‌ متوهم و کینه توز و بزدل بعید نبود. زنده باد ایران و ایرانی