ذات و نهاد هر انسانی در عمل او ظاهر می‌شود. در هویت ملت‌ها، یک ملت در تاریخ است که همیشه مردانگی و عزت خود را حفظ کرده است؛ ملتی غیور که علی‌رغم تمام فشارها، سختی‌ها و رنج‌هایی که مخصوصاً در چند دهه قبل تحمل کرده و با وجود دردناک‌ترین وضعیت زندگی، همچنان به‌عنوان الگوی جوانمردان و عزتمندان در جهان می‌درخشد.

از قدیم‌الایام، رسم مردانگی در ایران زبانزد خاص و عام بود. در حافظه آیینی و ملی هم، هر فردی که می‌خواست در گود زورخانه یا میدان کشتی و نبرد برود، تک‌به‌تک مبارزه می‌کردند و آن‌هایی که هم در رفتار و هم در زور و بازو شایسته بودند، لقب «پهلوان» می‌گرفتند. در مسابقات ورزشی، رزمی و کشتی در جهان هم هم‌وزن با هم به میدان می‌روند؛ اما اخیراً بیگانگانی وارد ایران شدند که نه‌تنها خصلت‌های جوانمردی را دارا نیستند، بلکه نامردترین موجودات عالم‌اند. افرادی که هیکل‌های تنومند دارند و با سلاح‌های سرد و گرم، آن هم گله‌ای، به یک نفر بی‌دفاع (چه زن، چه کودک و چه پیر) حمله‌ور می‌شوند و با بی‌رحمی جنایت می‌کنند.

این‌ها نه‌تنها مرد نیستند، بلکه از انسانیت، شرافت و غیرت هم بویی نبرده‌اند. جوانمردان واقعی، جوانان و مردم این سرزمین هستند که با غیرت و عزت و با دست خالی به میدان آمدند؛ جوانان رشید و رعنایی که مظلومانه جان باختند و تاریخ و سرزمین پاکمان را گلگون کردند.

درود بر پسران و دختران آزاده و ننگ ابدی بر ناجوانمردان و جنایتکاران وحشی!