مردم ایران آگاهانه به میدان آمدند و در میدان نبردی نابرابر هستند که از یک سو عوامل بی رحم و سرکوبگر حکومت اشغالگر به همراه گروه های نیابتی و طرف دیگر مردمی که سرزمین شان را از دروغ و غارت و ستم دور میخواهند، مردمی که برای حق خود به میدان آمدند.
سیل جمعیت بی سابقه مردم در دو روز اصلی بزرگترین صدای آزادیخواهی ملتی غیور و آزاده بود. پدر بزرگ و مادر بزرگ با نوه هایشان آمده بودند، زن و مرد و خانواده ها با فرزندانشان در این تجمع عظیم حضور یافتند. کسی به دنبال خشونت و تخریب نبود چون ذات این مردم شریف و به ستوه آمده بدور از ویرانی و خشونت است و بهترین مردم جهانند اما در طرف مقابل کسانی که خود را حاکم بلامنازعه میدیدند و کشور را غنیمت جنگی و موروثی میخواندند آنچنان هراسناک شدند که راه بی بازگشتی را انتخاب کردند. آنها با تمام تجهیزات و امکانات تبلیغی و نظامی و تکنولوژی در مقابل مردم قرار گرفتند، از نیروهای حشد الشعبی و مزدوران خارجی و افراد خائن و وطن فروش داخلی و هر چه اراذل و اوباش توانستند جمع آوری و به مردم حمله کردند.
تا توانستند اسیر گرفتند، فحاشی و بی حرمتی کردند، مساجد و حسینیه ها و بانک ها و اموال خصوصی و عمومی را به آتش کشیدند، به بیمارستان ها حمله ور شدند، تیر خلاص به مجروحان زدند، به کودک و نوجوان و جوان رحم نکردند، فرزند در آغوش مادرش به شهادت رساندند و بسیاری از ابعاد وحشتناک که دل هر انسانی را به درد میآورد. در یک جمله میتوان این جنایتکاران را نام برد، انسان نماهایی که ذره ای وجدان، مردانگی، همیت، شرف و انسانیت ندارند. مطمئن هستیم که این جنایت علیه بشریت بی پاسخ نخواهد ماند.
جوانان مبارز در کنار مردم و جوانان